Pedzalnictwo
Przędzenie należy do jednych z najstarszych umiejętności ludzkich i — jak świadczą o tym odkrycia archeologiczne — osiągnęło wysoki poziom wiele tysięcy Im temu. Przędzę otrzymywano przez przędzenie na wrzecionach ręcznych z kości, później zaś z brązu lub drewna. Kilka wieków p.n.e. stosowano już w Indii i Chinach kołowrotek ręczny. Kołowrotek w ciągu wieków był coraz bardziej udoskonalany. W wyniku wypraw krzyżowych przeniknął do Europy wraz z innymi zdobyczami kultury i cywilizacji Wschodu, dając początek rozwojowi przemysłu włókienniczego. W r. 1490 Leonardo da Vinci wynalazł kołowrotek o pracy ciągłej. W procesie tym wysuwanie tasiemki z kądzieli, jej skręcanie i nawijanie odbywało się jednocześnie. Uzyskano In przez wprowadzenie na wrzeciono cewki napędzanej niezależnie od wrzeciona. Nawijanie przędzy na cewkę odbywało się dzięki różnicy prędkości kątowej wrzeciona i cewki. Równomierność nawinięcia przędzy na cewkę zapewniało nadanie wrzecionu dodatkowo ruchu postępowo-zwrotnego względem cewki wzdłuż osi wrzeciona.