Zaklocenia radiokomunikacyjne
Na radiokomunikację oddziałuje szereg zakłóceń. Szumy własne odbiornika wynikają z chaotycznego ruchu elektronów pod wpływem ciepła. Nie można uniknąć tych szumów, które wyznaczają naturalną granicę czułości budowanych odbiorników. Sygnały słabsze, odbierane na tle szumów, są w normalnych warunkach niemożliwe do zidentyfikowania. W ostatnich latach opracowano metody tzw. statystycznej detekcji sygnałów, polegające na analizie mieszaniny odbieranych sygnałów i wykrywaniu tych, które mają charakter regularny. Urządzenia te, bardzo skomplikowane, znalazły zastosowanie w wojskowych stacjach radiolokacyjnych oraz w łączności z pojazdami wystrzelonymi w kierunku Marsa i Wenus. Zakłócenia atmosferyczne pochodzą od wyładowań atmosferycznych. Średnio na kuli ziemskiej uderza w każdej sekundzie 100 piorunów. Piorun wytwarza szerokie widmo fal elektromagnetycznych, z których większość ma częstotliwości ~ 10 kHz. Zakłócenia odbioru radiowego w postaci zaników występują, gdy do anteny odbiorczej dociera ta sama fala dwiema drogami. Wskutek różnicy drogi przebytej przez obie fale do miejsca odbioru mogą one być przesunięte w fazie o 180". Nastąpi wtedy całkowite zniesienie się fal, a tym samym tzw. zanik interferencyjny.