Fale elektromagnetyczne
Naturalnymi źródłami fal elektromagnetycznych są promienie kosmiczne, plamy na słońcu, wyładowania atmosferyczne itp., a ściśle biorąc, drgania i zmiany ładunków elektrycznych towarzyszące tym zjawiskom. Naturalne źródła promieniowania są wykorzystywane przez radioastronomię, poza tym stanowią w telekomunikacji źródła zakłóceń. W radiokomunikacji nie używa się fal o częstotliwościach mniejszych niż 10 kHz, ponieważ poniżej tej częstotliwości wymiary anten byłyby zbyt duże, oraz wpływ zakłóceń atmosferycznych zbyt silny. Nie używa się też w radiokomunikacji fal o częstotliwościach większych niż 10 GHz, ponieważ przy większych częstotliwościach następuje silne tłumienie fal przez mgły i opady, co uniemożliwia utrzymywanie stałej łączności. Fale elektromagnetyczne zakresu 10 kHz do 10 GHz nazywa się falami radiowymi. Fale radiowe dzielono na zakresy długich, średnich, krótkich i ultrakrótkich. Podział len odpowiadał w przybliżeniu różnym sposobom rozchodzenia się fal radiowych, a co za tym idzie różnym ich zastosowaniom. W celu uściślenia podziału Międzynarodowy Związek Telekomunikacyjny wprowadził klasyfikacje fal radiowych opartą na matematycznych nazwach długości poszczególnych fal.