Akwaforta
Akwaforta jest odmianą miedziorytu; różnica polega na tym, że ręczne grawerowanie formy zastąpiono kwasorytnictwem- Płytę miedzianą pokrywa się warstwą kwasoodpornego wosku lub werniksu, stanowiącego mieszaninę wosku z asfaltem syryjskim wraz z niewielkim dodatkiem kalafonii i smoły. W tej powłoce ochronnej igłą rytowniczą wykonuje się rysunek zeskrobując wosk i odsłaniając metal. Następnie płytę trawi się w kwasic azotowym lub w chlorku żelaza. Wytrawione w głąb będą tylko miejsca płyty odsłonięte, natomiast cała płaszczyzna przykryta woskiem pozostaje nieuszkodzona. Proces druku przebiega tak samo jak przy miedziorycie. Nazwa tej techniki pochodzi od łacińskiego aąua f one — mocna woda; mianem tym określali Rzymianie kwas azotowy używany do trawienia metali. Staloryt jest odmianą miedziorytnictwa, wykonywaną na płytach stalowych. Grawerowanie rysunków i tekstów odbywa się ręcznie albo na specjalnych maszynach. Można także stosować trawienie kwasami. Ponieważ stal jest bardzo trudna w obróbce, przeto płyty do grawerowania są zwykle odhartowywane, a przed drukiem hartowane ponownie. Z uwagi na wielką precyzję rysunku techniki stalorytnicze stosuje się m. in. przy druku znaczków pocztowych, banknotów, weksli i innych papierów wartościowych.